Odczytanie pisma klinowego, pod red. Brigitte Lion i Cecile Michel

W 1857 trzej Brytyjczycy: Edward Hinks, Henry C. Rowlinson i Wiliam  Fox Talbot oraz Francuz Jules Oppert otrzymali od Royal Asiatic Society zapieczętowany tekst inskrypcji w pismie klinowym właśnei odkrytej w Aszur. Odczyt i przekłady czterech uczonych odczytane uroczyście 25 maja 1857 roku zgadzały sie ze sobą w zasadniczych punktach i zagadke sylabicznego pisma klinowego uznano za rozwiązaną.
W 2007 roku ekipa francuskiego CNRS Histoire et Archeologie de l'Orient Cuneiforme, podlegającego laboratorium Archeologies et Sciences de l'Antiquite (ArScAn-HAROC), zorganizowała wystawę dla upamiętnienia 150 rocznicy tego wydarzenia.
Niniejsza książeczka to reprodukcja afiszy ekspozycji, przedstawiających kolejne etapy odkrywania starożytnego Bliskiego Wschodu i odczytania pisma klinowego, którego używano przez trzy tysiące lat na ogromnym  obszarze nie tylko Mezopotamii, lecz także regionów sąsiednich, aż po Egipt, Turcję, i Iran. Znaki w formie "klinów" stosowano do zapisu różnych języków (m.in. sumeryjskiego, akadyjskiego, hetyckiego, ugaryckiego i staroperskiego) w kilku różnych systemach (ideograficznym, sylabicznym i alfabetycznym).

spis treści:
Wstęp
Podziękowania
Używanie pisma klinowego
Chronologia
Starożytny Bliski Wschód odkrywany na nowo
Pierwsze próby odczytania pisma klinowego
Odczytanie staroperskiego
Inskrypcja Tiglat-pilesara odczytana w 1857
Jules Oppert (1825-1905)
Trzej brytyjscy uczeni
Zapis akadyjskiego: użycie sylabariusza klinowego
Odczytanie sumeryjskiego
Wynalezienie alfabetu
Tabliczki
Różne materiały piśmienne
Kształcenie skrybów
Efekty pracy skrybów
Autorzy i członkowie ekipy ArScAn-HAROC
Bibliografia

Wydawnictwo Agade,  grudzień 2010, 46 stron
oprawa miękka
ISBN 978-83-87111-49-6