Tybetańska księżniczka, Aleksander Franchetti

Chiny, rok 1979. Alex, który dzieciństwo i młodość spędził w Chinach, zostaje polskim konsulem w Kantonie. Nieoczekiwane polecenia służbowe sprawiają, że Alex natrafia na trop Mimi, przyjaciółki z lat dzieciństwa, swojej pierwszej miłości. Miała ona sporą domieszkę krwi azjatyckiej, wyznawała buddyzm i wierzyła, że jest wcieleniem zmarłej przed trzema wiekami tanguckiej księżniczki.
     Na swej drodze bohater spotyka Maxa von Rimsa: podwójnego – rosyjskiego i angielskiego szpiega, za jego pośrednictwem Alex poznaje Kate Gladstone – córkę Mimi. Wywołuje to lawinę nieprzewidzianych zdarzeń.
     Autor Tybetańskiej księżniczki przez wiele lat przebywał w Azji, stąd liczne są w powieści odniesienia do nieznanych lub mało znanych epizodów historii Dalekiego Wschodu. Zarówno postaci, jak i główna intryga wpisana w wydarzenia ostatnich dni wojny i kapitulacji japońskiej Armii Kantuńskiej są fikcyjne, jakkolwiek autor starał się możliwie wiarygodnie przedstawić inne wydarzenia historyczne stanowiące tło opisywanych zdarzeń.

Autor Tybetańskiej księżniczki urodził się w Harbinie, na kresach Azji, w rodzinie polskiego inżyniera kolejowego. Harbin był na początku dwudziestego wieku głównym centrum administracyjnym rosyjskiej Kolei Wschodniochińskiej.
     Przeżył tam okres okupacji japońskiej i czasy wojen domowych w Chinach zakończonych powstaniem ChRL. Studiował na Uniwersytecie Północno-Mandżurskim i na Politechnice Harbińskiej.
     Dotychczasowy dorobek literacki autora to kilkanaście tytułów; wśród nich opowiadania, reportaże, wspomnienia, książki podróżnicze związane przede wszystkim z Azją i Dalekim Wschodem.
     Biografia autora determinuje fabułę Tybetańskiej księżniczki, pasjonującej powieści, której akcja rozgrywa się w egzotycznej scenerii, jaką stanowią ostępy dziewiczej mandżurskiej tajgi czy bezkresne stepy Mongolii.

PIW 2006, s. 424

oprawa miękka, format 135 x 205 mm

ISBN 83-06-02989-5